شناسایی و رتبهبندی عوامل موثر بر زنجیره تامین و نقش بالانس خط تولید در آن با بکارگیری یک رویکرد ترکیبی تصمیمگیری با معیارهای چندگانه
نویسندگان
1 گروه مهندسی صنایع، واحد نجف آباد،، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2 دانشیار مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی ساخت و فناوری های صنعتی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
3 استادیار مهندسی صنایع، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
4 استادتمام گروه مدیریت کیفیت و مهندسی صنایع، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
https://doi.org/10.71710/imj.2025-1193240چکیده
مدیریت زنجیره تأمین در سه سطح استراتژیک، تاکتیکی و عملیاتی عمل میکند. در حالی که رویکرد استراتژیک به طور کلی مربوط به بهینهسازی منابع شبکه مانند طراحی شبکه ها، مکان یابی و تعیین تعداد امکانات است، تصمیمات تاکتیکی مربوط به سطوح تولید در همه کارخانجات، سیاست مونتاژ، سطح موجودی و تصمیمات عملیاتی مربوط به چگونگی تصمیمگیری تاکتیکی در کوتاه مدت است. چگونگی تحقق بهینه سازی تصمیمات استراتژیک و تاکتیکی در زنجیره تأمین بسیار حیاتی است. بنابراین، مساله شبکه زنجیره تامین به عنوان یک تصمیم استراتژیک در نظر گرفته میشود و مسئله تعادل خط مونتاژ به عنوان یک تصمیم تاکتیکی رسیدگی میشود. با توجه به اهمیت مساله ذکر شده، پژوهش فعلی این مهم را مورد توجه قرار داده و شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر در زنجیره تامین و تعادل خط مونتاژ را هدف خود در نظر گرفته است. به این منظور رویکرد ترکیبی دیمتل-اولویتبندی ترتیبی را پیشنهاد میدهد. پژوهش فعلی بعد از تهیه فهرست کاملی از معیارهای تاثیرگذار بر زنجیره تامین، رویکرد دیمتل را برای ترسیم دیاگرام علت و معلولی میان معیارها و غربالگری آنها مورد توجه قرار میدهد. بعد از غربالگری و حذف معیارهای کم اهمیت بر مبنای نظر خبرگان، رویکرد اولویتبندی تریبی به منظور رتبهبندی معیارهای اثرگذار مستقل، بهکار گرفته شد. معیارهای مدت زمان مونتاژ، میانگین فاصله میان تامین کنندگان تا کارخانه و هزینه انتقال مواد اولیه به کارخانه در جایگاه اول تا سوم به لحاظ با اهمیت ترین معیارها قرار گرفتند. در نهایت پژوهش فعلی بر اساس نتایج بدست آمده به ارائه پیشنهادات مدیریتی می پردازد.