تجارب زیسته معلمان ایران از تدریس مجازی در اوایل دوران همهگیری ویروس کرونا
نویسندگان
1 دانشیار و عضو هیئتعلمی پژوهشگاه مطالعات آمورش و پرورش، پژوهشکده مطالعات برنامه ریزی درسی و نوآوری های آموزشی، تهران، ایران
2 استادیار و عضو هیئتعلمی پژوهشگاه مطالعات آموزشوپرورش، پژوهشکده مطالعات برنامه ریزی درسی و نوآوری های آموزشی،تهران، ایران
3 دانشیار و عضو هیئت علمی پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، پژوهشکده مطالعات برنامه ریزی درسی و نوآوری های آموزشی، تهران ، ایران
doi
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تجربههای تدریس معلمان در فضای مجازی در شروع دوران قرنطینه کرونایی انجامشده است. دادههای موردنیاز از طریق اجرای پرسشنامه باز پاسخ در فضای مجازی (سامانه شاد و شبکههای اجتماعی معلمان) جمعآوری شد. روایتهای معلمان با استفاده از نرمافزار(MAXQDA ) تحلیل، تلخیص، طبقهبندی(کدگذاری باز، محوری و انتخابی) و مضامین اصلی استخراج شد. دو مضمون کلی (آماده شدن برای کوچ از پداگوژیکی حضوری به مجازی/ اجرای آموزش مجازی) و شش مقوله (ورود به فضای مجازی/ دعوت به کلاس مجازی/ تدریس مجازی/ تکالیف درسی مجازی/ ارزشیابی پیشرفت تحصیلی مجازی/ همکاری والدین در تدریس مجازی) به دست آمد. یافتهها نشان میدهد معلمان در مرحله آغاز تغییر رویه آموزشی خود از حضوری به مجازی، الگوی آموزشی معمول خود را در فضای مجازی شبیهسازی کردهاند و به دانش و اصول پداگوژیکی تدریس در فضای مجازی توجه کافی نداشتهاند. همچنین، بدبینی فراگیری نسبت به کیفیت و اثربخشی آموزشهای مجازی در بین معلمان دیده شد. دوران قرنطینه. کووید 19. تدریس حضوری. تدریس مجازی.
