بررسی تطبیقی تزئینات نما؛ عاملی در درک مقیاس، عملکرد و بیان ‌ساز‌ه‌ای (مطالعه موردی: دوره مدرن و پست‌مدرن)

نویسندگان

1 پژوهشگر دکتری معماری، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 دانشیار گروه معماری، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، ایران

doi
10.30495/hoviatshahr.2021.15272
چکیده

تزئین، در درک مخاطب از مقیاس (ابعاد) بنا، عملکرد آن و راستای انتقال نیروها جایگاه ویژه‌ای دارد؛ به‌طوری‌که مقدار تزئین به‌کاررفته، محل قرارگیری و ارتباط با اجزاء بنا، آن را به عنصری تأثیرگذار در تاریخ معماری تبدیل کرده است. این موضوع که آیا تزئین می‎تواند در درک مخاطب نسبت به فهم عوامل فوق تأثیرگذار باشد، جای پرسش است. روش پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلی است. معماری مدرن اولیه، با داشتن رویکردی ارگانیک نسبت به تزئینات، موجب وحدت آن با مصالح شده است و در راستای افزایش بروز مؤثر سه شاخصه مدنظر این مقاله قرار دارد. در معماری مدرن اروپا، با حذف تزئینات بر وضوح مقیاس بنا، شفافیت عملکردی و وضوح در بیان سازه‎ای در اکثر آثار آن دوره تأکید شده است. در معماری پست‎مدرن، با قطع ارتباط پوسته تزئینی با فضای داخل و جهت‎گیری جدارۀ تزئینی به محیط و تأثیر از آن، رویکردی متفاوت و برعکس نسبت به دو دورۀ قبل مشاهده گردید.