تبیین روشی جهت سنجش و افزایش میزان تابآوری شهری به تغییرات اقلیمی بر پایه اصول اکولوژی سیمای سرزمین در مقیاس محله شهری (مطالعه موردی: محله یوسفآباد تهران)
نویسندگان
1 دانشیار، شهرسازی، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران
2 پژوهشگر دکتری، شهرسازی، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران.
3 استاد، شهرسازی، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران.
doi
10.30495/hoviatshahr.2021.17026چکیده
تابآوری اقلیمی، به تابآوری شهرها به تغییرات اقلیمی گویند. نقش زیرساختهای سبز شهری بهعنوان یکی از عوامل ایجاد سازگاری با تغییرات اقلیمی برای بهبود تابآوری اقلیمی در شهرها محرز شده است. این سؤال مطرح است که چگونه و بر اساس کدام ویژگیهای زیرساختهای سبز میتوان وضعیت تابآوری اقلیمی را در یک شهر مورد ارزیابی و تحلیل قرار داد؟. درنتیجه، از اصول و تئوریهای اکولوژی سیمای سرزمین و برقراری ارتباط بین این اصول با زیرساختهای سبز در شهرها، استفاده شد. ارتباط برقرارشده در محله یوسفآباد شهر تهران با استفاده از عکس هوایی، بازدید میدانی و تهیه نقشههای پایه و تحلیلی با نرمافزار GIS، بهصورت کیفی مورد آزمایش قرار گرفتند و فاکتورهای مؤثر در سنجش و ارزیابی میزان تابآوری اقلیمی در شهرها با استفاده از زیرساختهای سبز شهری و بر پایه علم اکولوژی منظر به دست آمد.
