تبیین رابطه خوانایی فضا با میزان رفتار قلمروپایی شهروندان در پارک های شهری
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد معماری منظر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران.
2 دانشیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران
3 استاد گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 کارشناسی ارشد معماری منظر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران.
doi
10.30495/hoviatshahr.2021.17426چکیده
خوانایی کیفیتی محیطی است که به فضای شهری وضوح بخشیده و سبب گشته که سیمای شهر بهتر به ذهن سپرده شود. در بستر بوستان های شهری، مؤلفههای خوانایی فضایی توانسته اند درجات مختلفی از رفتار قلمروپایی را در شهروندان پدیدآورند. هرگونه شخصیسازی و نشانه گذاری محیط یا دفاع در مقابل مزاحمت، یک نوع رفتار قلمروپایی محسوب و تقویت آن درنهایت منجر به افزایش تعاملات اجتماعی میشود. هدف این تحقیق، بررسی تأثیر مقوله خوانایی و چگونگی اعمال روش هایی در جهت افزایش رفتار قلمروپایی در پارک های شهری است. در این تحقیق از روش های مشاهده حضوری، مصاحبه و تهیه پرسشنامه استفاده گردیده است. نتایج بهدستآمده نشان می دهد که تمام ابعاد شاخص های خوانایی یعنی خوانایی مسیرها، گره ها، حوزه ها، لبه ها و نشانه ها باید کنار هم در یک فضا وجود داشته باشند تا آن فضا را قابلفهم کنند این قابلفهم بودن درنهایت حس مالکیت و قلمروپایی را افزایش می دهد.