عوامل تأثیرگذار بر موفقیت سامانههای یادگیری الکترونیکی در دوران پساکرونا (مورد مطالعه: دانشگاههای مستقر در تهران)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
2 دانشجوی دکترا- علوم تربیتی - مدیریت آموزشی- واحد رودهن
doi
چکیده
اهمیت انکارناپذیر یادگیری الکترونیکی در آموزش منجر به رشد گسترده تعداد دورههای آموزش الکترونیکی و سیستمهای ارائه انواع مختلف خدمات در زمان کووید 19 میشود. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری شامل مدیران مراکز رشد و فناوری اطلاعات و ارتباطات، در دانشگاههای تهران بودند، که تعداد آنها 192 نفر گزارش شد. نمونه بر اساس فرمول کوکران 128 نفر محاسبه و به روش نمونهگیری تصادفی در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری دادههای پژوهش از پرسشنامه تحقیق آل-فریحات و همکاران(2020) استفاده گردید. روایی به روش محتوایی با استفاده از روایی درونی و ماتریس همبستگی(روایی واگرا) و بارها عاملی مورد تایید قرار گرفته است. پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد تایید قرار گرفت.جهت تحلیل دادههای بدست آمده، از روش همبستگی به شیوه معادلات ساختاری با نرم افزار اسمارت پی ال اس(SmartPLS) استفاده شده است. براساس یافتههای پژوهش کیفیت سیستم فنی (r=0.533)، کیفیت سیستم اطلاعات (r=0.472)، کیفیت خدمات (r=0.523)، کیفیت سیستم تحصیلی(r=0.613)، کیفیت سیستم پشتیبانی(r=0.851)، کیفیت یادگیرنده (r=0.763) و کیفیت استاد (r=0.508) از عوامل اثرگذار بر موفقیت سامانههای یادگیری الکترونیکی بودند. طبق نتیجه به دست آمده کیفیت سیستم پشتیبانی مهمترین عامل تأثیرگذار بر موفقیت سامانههای یادگیری الکترونیکی شناخته شد.