تاثیر مؤلفههای معماری حواس بر افزایش سطح مسیریابی و جهت یابی افراد کم توان در فضاهای ایستگاهی حملونقل ریلی ( نمونه موردی: ایستگاهمترو فرودگاه مهرآباد)
نویسندگان
1 استادیار گروه دانشگاه آزاد تهران شرق- معاون دانشکده هنر و معماری
2 استادیار گروه معماری و شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق
doi
10.30495/hoviatshahr.2022.65000.12144چکیده
پژوهش حاضر با هدف، بررسی و تبیین نقش مؤلفههای معماری مبتنی بر حواس، در مسیریابی جهتیابی فضاهای ایستگاهی حملونقل ریلی، به عنوان رهیافتی درتسهیل این فرآیند برای افراد کم توان ، بهروش توصیفی- تحلیلی، ازنوع همبستگی انجام گرفت. حوزه پژوهش ایستگاههای مترو تهران و جامعه آماری آن کاربران ایستگاهها بود. نمونه پژوهش، ایستگاه فرودگاه مهرآباد و 246 نفر که به روش تصادفی هدفمند انتخاب شدهاند. اطلاعات به دو صورت کتابخانهای و میدانی گردآوری شده است. مؤلفههااز طریق بررسی و مرور مباحث نظری پیرامون مسأله پژوهش و مصاحبه حضوری و نیمه ساختارمند با20 متخصص، شناسایی واستخراج شدند. ابزارگردآوری دادهها، پرسشنامه محقق ساخته مصور بود. پرسشنامه، با ایجاد شرایط حسی خاص ( تحریک حواس پنج گانه کاربران) در محل ایستگاه نمونه اجرا شد. دادههای گردآوری شده با روش آماراستنباطی(تحلیل مسیر) تجزیه و تحلیل شد.نتایج نشان داد مؤلفههای حرکتی بیشترین تأثیر را درتسهیل فرآیند مسیریابی- جهتیابی افراد کمتوان داشته است.
