ارزیابی نقش منظر صوتی در احساس تعلق به محیط (مطالعه موردی: محله فرحزاد شهر تهران)
نویسندگان
1 استادیار،گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا،همدان، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، ایران.
4 دانشیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا،همدان، ایران.
doi
10.30495/hoviatshahr.2022.21017چکیده
یکی از محرکهای احساس نسبت به محیط، منظر صوتی است که بر کیفیت فضای شهری نیز تأثیر میگذارد. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و ارزیابی نقاط مفصلی و ارتباطی بین دو مفهوم منظر صوتی و احساس تعلق به محیط است، تا شدت و رابطه بین این دو را در محله فرحزاد تهران تبیین نماید. جامعه آماری پژوهش، تمامی استفادهکنندگان این محدوده است که بر روی 385 نفر بررسیشده است. با روش پیمایش حسی با تمرکز بر حس شنوایی، 12 نقطه شاخص صدایی شناسایی و سنجش شد. جهت سنجش حس تعلق مکانی از ابزار پرسشنامه و برای بررسی نقش کیفیت منظر صوتی بر حس تعلق از ضریب همبستگی پیرسون استفادهشده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که کیفیت منظر صوتی در سه بعد محیطی، فردی و اجتماعی در حس تعلق به محیط مؤثر میباشد؛ طوری که وجود عناصر طبیعی در بعد محیطی، ارتقاء سلامت روانی در بعد فردی و استماع نواها و اصوات اهالی محله و آشنایان در بعد اجتماعی تأثیر مهمی در احساس تعلق به محیط دارد.
