بازنمایی فضای معماری در آثار نقاشی با رهیافت نشانهشناسی لایهایی (نمونه موردی: منتخبی از آثار ایران درودی)
نویسندگان
1 استادیار گروه معماری .واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران
2 استادیار گروه معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.
3 دانشجوی دکتری تخصصی معماری، گروه معماری، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
4 استادیار، گروه فلسفه هنر، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.
doi
10.30495/hoviatshahr.2023.69467.12266چکیده
مطالعات بین رشتهایی در حیطه هنر، فهم عمیقی از معنای اثر را فراهم میسازد. اگر نقاشی را نوعی بازنمایی پنداشت که توان ارائه معانی متعدد را دارد، این مسأله مطرح میشود که در خلق تصویر چه رهیافتهای فضایی به ماهیت تولید معنا منجر شده و چگونه مورد خوانش قرار میگیرد. این پژوهش با هدف پیوند دو رسانه هنری نقاشی و معماری، به کشف لایههای معنایی فضا در تصویر میپردازد. روش پژوهش با رویکرد کیفی، بر پایه نشانهشناسی لایهایی، به مرور رمزگان فضایی پرداخته و ساختار بدست آمده در آثار منتخبی از ایران درودی مورد خوانش قرار میگیرد. در نهایت دلالتهای فضایی در تصاویر به روش توصیفی نتیجهگیری میشوند. نتیجه بر آن است که تصور فضای شهری توسط نقاش میتواند در نشانههای فضایی به صورت برابرجای، دگرجای و یا آرمانشهر نمود پیدا کند، که در لایههای همنشین: متن؛ بافت؛ بینامتنیت؛ رمزگان و در محور جانشینی: شکلشناسی؛ نشانهشناسی و پدیدارشناسی قابل خوانشاند.