شناسایی و اولویتبندی راهکارهای مسکن انعطافپذیر منطبق با سبک زندگی (مطالعه موردی: استان تهران)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران.
2 دانشیار، معماری، دانشکده معماری وشهرسازی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران.
3 استادیار، معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ، تهران، ایران.
doi
10.30495/hoviatshahr.2022.66136.12191چکیده
مسکن در دورههای گوناگون، بستر پاسخدهی به نیازهای مادی و روانی افراد بودهاست. مسکن انعطافپذیر پاسخگوی مناسبی به سبکزندگی همه افراد شامل خواستههای آنها درباره تمایلات فردی، اجتماعی و اولویتهایشان میباشد. هدف این پژوهش بررسی میزان ارتباط راهکارهای انعطافپذیری با سبکزندگی میباشد؛ لذا ابتدا ریزمعیارهای این دو مؤلفه با روش تحلیلی-توصیفی استخراج گردید. سپس با روش پیمایشی و ابزار پرسشنامه با حجم نمونه ۴۱۶ نفر از ساکنین استان تهران اولویتهای ریزمعیارهای انعطافپذیری با سبکزندگی شناساییگردید. تحلیل دادهها توسط برنامه ۲۰ SPSS و آزمون همبستگی انجامشده است. یافتهها نشان میدهد رابطه همبستگی فضای خام در بالاترین اولویت میباشد. درنظرگرفتن کاربری خاص برای هر فضا با توجه به شغل افراد و همچنین استفاده حداکثری از هرفضا برای هدفی مشخص، از دلایل اولویت این مورد میباشد. فضای چندعملکردی و قابلیت تقسیمپذیری به ترتیب در اولویتهای بعدی قرار دارند. سازگاری حداکثری فضا با توجه به نیاز افراد در سنین مختلف و جایگاهشان از عوامل ارجحیت این سه پارامتر میباشد.
