تبیین ارتباط بین مولفههای سازنده کیفیت فضای شهری و سرزندگی با کاربست الگوی مدلسازی معادلات ساختاری (نمونه مطالعاتی: خیابان معالی آباد شیراز)
نویسندگان
1 پژوهشگر دکتری شهرسازی، گروه شهرسازی،دانشكده هنر و معماری، واحد تهران غرب دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد گروه شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
3 استادیار گروه شهرسازی، دانشكده هنر و معماری، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.71793/hoviatshahr.2024.795213چکیده
سرزندگی، شهر و فضاهای شهری را دربردارنده مفهومی همه شمول میگرداند و عبارت شهر برای همه مصداق مییابد. نگاهی اجمالی به فضاهای عمومی شهرهای امروز نشان میدهد که شهرها؛ حس دعوتکنندگی خود را از دست دادهاند و خیابانها به عنوان مهمترین مکان تعاملات اجتماعی و جنب و جوش شهری تنها به ظرفی برای فعالیتهای ضروری شهروندان (رفت و آمد) تبدیل شدهاند. بر این اساس هدف مطالعه حاضر تبیین رابطه مابین مولفههای سازنده کیفیت فضای شهری و سرزندگی با توجه به میانجیگری قرارگاه رفتاری میباشد . محدوده مورد مطالعه، پژوهش حاضر خیابان معالی آباد واقع در حوزه 6 شهرداری شیراز میباشد. حجم نمونه براساس فرمول کوکران 400 نفر تعیین و دادهها با استفاده از نرم افزار Smart PLS تحلیل گردید. نتایج حاکی از این است که مولفههای محیطی، اجتماعی- فرهنگی و قرارگاه رفتاری با در نظر گرفتن ارتباط متقابلشان، 4/47 درصد از واریانس سرزندگی شهری را در خیابان معالی آباد تبیین مینمایند.