طراحی شهری در شهر ایرانی پیش از اسلام
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مطالعات معماری ، دانشكده معماری ، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استادیار گروه مرمت و مطالعات معماری ایران، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران. تهران، ایران.
doi
10.71793/hoviatshahr.2024.792928چکیده
در طرح یک شهر، از فرم و هندسه مطلوب تا چگونگی روابط اجتماعی بروز میابد. این نوشتار با تمرکز بر فرم شهرها شامل پیرامون، شبکههای دسترسی و چینش ساختمانها، به دنبال آن است که دریابد شهرهای ایران باستان تا چه اندازه پیرو طرح از پیش آماده شده بودهاند؟ و این طرحها بر چه موضوعاتی تمرکز داشتهاند؟. بدین منظور با بکارگیری روشهای مطالعه تطبیقی و تفسیری تاریخی، متون تاریخی و نقشههای موجود در مطالعهای مقایسهای تحلیل شدهاند. به موازات آن نظریات پژوهشگران معاصر برای درک تطبیق یا عدم تطبیق آنها با شواهد و نقشهها بررسی شد. نتیجه آنکه، اهمیت تهیه نقشه قبل از احداث شهر در اندیشه ایرانیان باستان، نقش کالبد شهر در نمایش اعتقادات، ظهور هندسه راستگوشه در دورهی هخامنشیان، عدم تناسب صفت دایرهای برای شهرهای اشکانی، تکرار شبکه شطرنجی در شهرهای ساسانی و دستهبندی کالبد شهرها با توجه به هندسی بودن یا نبودن آنها در این پژوهش تشریح شدهاست