ادله حرمت خودکشی وجایگاه آن درحقوق کیفری ایران

نویسندگان

1 دانشگاه یادگار امام

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل

3 استادیارگروه فقه ومبانی حقوق اسلامی، واحد بابل، دانشگاه آزاداسلامی، بابل، ایران

4 دانشجوی دکتری روابط بین الملل، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران

doi
10.22034/ijrj.2017.535538
چکیده

خودکشی یا انتحار عبارت است از قتلی که فاعل جرم (قاتل)، مفعول جرم (مقتول) نیز می باشد. به عبارت دیگر، هرگاه مجنی علیه (بزه دیده) قتل، خودش قاتل باشد عمل خودکشی تحقق می یابد. در واقع خودکشی نوعی از قتل همراه با وحدت قاتل و مقتول است. از دیدگاه اسلام خودکشی حرام بوده و حرمت آن از نظر کتاب، سنّت و اجماع ثابت گشته و برای مرتکب آن کیفر اخروی وعده داده شده است. معاونت در خودکشی نیز از دیدگاه حقوق جزای اسلام"اعانت بر اثم" تلقی گشته و مرتکب آن مستوجب تعزیری می باشد. در حقوق جزای ایران، خودکشی و شروع به آن جرم نیست و معاونت در خودکشی هم جرم نبوده و قابل کیفر نمی باشد. البته اخیراً بر طبق قانون مجازات جرایم رایانه ای، برخی از صور از معاونت در خودکشی به وسیله سیستم های رایانه ای و مخابراتی، جرم محسوب شده و قابل مجازات هستند