تبیین و اولویت‌بندی راهکارهای تحقق مفهوم خلوت در مجتمع‌های مسکونی میان‌مرتبه (نمونه مورد مطالعه: شهر اصفهان)

نویسندگان

1 استادیار گروه معماری، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشکده هنر، معماری و شهرسازی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.

doi
10.71793/hoviatshahr.2024.889383
چکیده

طراحی مسکن و مجتمع‌های مسکونی به بررسی نیازها و حل مسائل برای ایجاد محیطی کارآمد و متناسب با نیاز کاربران می‌پردازد. با تغییر الگوی ساخت مسکن در شهرها، بسیاری از ساکنان ناچار به زندگی در مجتمع‌های مسکونی هستند. هدف پژوهش حاضر، شناخت ابعاد و مؤلفه‌های مؤثر بر خلوت و تعاملات اجتماعی ساکنین مجتمع‌های مسکونی و ارائه اولویت‌بندی راهکارهای طراحی مرتبط است. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر فرایند انجام پژوهش، ترکیبی است. در گام اول به بررسی و تحلیل مفاهیم مرتبط با خلوت، سکونت و مجتمع‌های مسکونی پرداخته شد و نمونه‌های مرتبط مطالعه شد. سپس، با استفاده از چک‌لیست مشاهده و تکمیل پرسش‌نامه، ابعاد مفهوم خلوت از دید ساکنین ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها به وسیله نرم‌افزارهای مربوطه انجام شد. نتایج نشان می­دهد ابعاد هشت‌گانه مفهوم خلوت از منظر ساکنین به ترتیب شامل ابعاد کالبدی، فضای شخصی، حریم ‌ خصوصی، عرصه فردی، قلمروپایی، فرهنگی، اجتماعی و زیست‌محیطی می‌باشد.