تعیین عوامل مؤثر بر بازتعریف الگوی فضایی کاربریهای درمانی کلانشهرها زمان پیدایش بیماری پاندامیک با رویکرد تابآوری
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
2 گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
3 گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
4 گروه شهرسازی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.71793/hoviatshahr.2024.795243چکیده
بازتعریف و بازبینی تابآوری فضاهای کاربری بهداشتی و درمانی رویکردی نوین برای کاهش آسیبپذیری و افزایش انعطافپذیری شهرها در مواجهه با تنشها و حوادث انسانی و غیرانسانی است. این رویکرد هدف دارد شهرها بتوانند در مواقع بحران بهسرعت به شرایط جدید پاسخ داده و با کمترین آسیب به فعالیت خود ادامه دهند. به دلیل اهمیت ویژه فضاهای بهداشتی و درمانی در شرایط پاندمی، لازم است تدابیر و الگوهای اختصاصی برای افزایش تابآوری این فضاها تدوین شود. در این مطالعه، برای شناسایی روابط و تعیین اولویت معیارها، از مدلهای تصمیمگیری چند معیاره AHP و ANP با رویکرد فازی استفادهشده است. فضاهای کاربری درمانی منتخب تهران بهدقت تحلیل و ارزیابی شوند . همچنین روش گردآوري اطلاعات با استفاده از مطالعات کتابخانهای و اسنادی و اساس هدف نظری کاربردی و از لحاظ ماهیت و روش توصیفی و تحلیلی و نیز روش تجزیهوتحلیل اطلاعات مورداستفاده قرارگرفته است.
