سنجش میزان رضایتمندی ساکنین از کیفیت محیط مجتمعهای مسکونی در قرنطینه خانگی (مطالعه موردی مجتمعهای مسکونی شهر اصفهان)
نویسندگان
1 دانشیار- دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان-خوراسگان
2 دانشکده معماری وشهرسازی ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.
3 گروه معماری، واحد اصفهان(خوراسگان)،دانشگاه آزاد اسلامی،اصفهان،ایران.
doi
10.71793/hoviatshahr.2024.1128091چکیده
در دوران قرنطینه خانگی، ویژگیهای محیط مسکونی نقشی مهم در حفظ سلامت روانی و جسمی افراد ایفا میکند. این پژوهش با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر رضایتمندی ساکنین و ارائه راهکارهایی برای بهبود کیفیت محیط مسکونی انجام شده است. روش تحقیق به صورت آمیخته (کیفی و کمی) بوده و شامل مصاحبه با متخصصین و توزیع پرسشنامه بین 210 نفر از ساکنین مجتمعهای مسکونی شهر اصفهان است. نتایج نشان میدهد که دسترسی به فضاهای باز و نیمهباز، کاهش آلودگی صوتی، و حضور عناصر طبیعی مانند نور طبیعی و گیاهان، تأثیر مثبت و معناداری بر رضایتمندی ساکنین دارند. همچنین، طراحی مبتنی بر "درونگرایی عملکردی" (حریم خصوصی و آرامش) و "برونگرایی دیداری-شنیداری" (ارتباط کنترلشده با محیط بیرونی) نقش مهمی در کاهش استرس و افزایش تعادل روانی و جسمی افراد در شرایط قرنطینه دارد. این پژوهش با تأکید بر طراحی محیطهای مسکونی متناسب با نیازهای روانشناختی، راهکارهایی برای بهبود کیفیت زندگی ارائه میدهد.
