فلسفۀ بازگشت: راهکاری برای پایداری و تداوم سکونتپذیری شهری (مطالعه موردی: شهرری)
نویسندگان
1 پژوهشگر دوره دکتری شهرسازی، مرکز تحقیقات افقهای نوین در معماری و شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2 استادیار گروه شهرسازی، مرکز تحقیقات افقهای نوین در معماری و شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
3 استادیار، گروه شهرسازی، مرکز تحقیقات افقهای نوین در معماری و شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
4 استادیار، گروه شهرسازی، مرکز تحقیقات افقهای نوین در معماری و شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
doi
10.71793/hoviatshahr.2024.1183513چکیده
در دهههای اخیر، تغییرات زیستمحیطی و پیامدهای ناشی از آن موجب کاهش کیفیت زندگی شهری و تضعیف هویت طبیعی شهرها شده است. این موضوع چالشی جدی برای پایداری و بقای شهرها ایجاد کرده است. هدف این پژوهش، شناسایی و ارائهی راهکارهایی برای ارتقای پایداری شهرها و بازیابی هویت شهری با رویکردی زیستمحور است. برای این منظور، شهر ری به عنوان نمونهی موردی انتخاب شده است. روش تحقیق شامل تحلیل دادههای تاریخی از طریق اسناد و مصاحبه و همچنین بهرهگیری از روشهای طراحی شهری تحلیلی است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که با تکیه بر عوامل تاریخی و زیستمحیطی، میتوان الگوهایی ریاضی برای تصمیمگیریهای آینده تدوین کرد. همچنین، شناسایی عناصر کلیدی پایداری و روابط میان آنها امکان ارائهی رهیافتهایی منطقی و سازگار با شرایط محلی را فراهم میکند. نتایج این مطالعه میتواند بهعنوان چارچوبی برای برنامهریزی و طراحی شهری پایدار به کار رود.
