شناسایی عوامل مؤثر بر ایجاد نواحی نوآوری با تأکید بر بازآفرینی محلات ناکارآمد شهری
نویسندگان
1 استاد، گروه شهرسازی، هنر و معماری، تربیتمدرس، تهران، ایران.
2 دانشجو کارشناسیارشد، گروه شهرسازی، هنر و معماری، تربیتمدرس، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه شهرسازی، هنر و معماری، تربیتمدرس، تهران، ایران.
doi
10.71793/hoviatshahr.2025.1183901چکیده
نحوه مواجهه با بافتهای ناکارآمد شهری در ادوار مختلف بر اساس الگوهای مختلفی بوده است که متأسفانه نتیجه مطلوبی در جهت بهبود آنها به دست نیامده است، ایجاد مراکز نوآوری شهری سبب شکلگیری رویکردی نوین برای بازآفرینی بافتهای ناکارآمد شده است؛ اما مسئله این است که آنها نیز نتوانستهاند تأثیر چشمگیری در این بافتها بگذارند؛ زیرا نواحی نوآوری اعیانیسازی را تشویق میکنند و ممکن است موجب کاهش فرصتهای شغلی برای افراد کمسوادتر شوند، بدین ترتیب نیاز به سیاستها و اقداماتی مبتنی بر جامعه است که از اعیانیسازی جلوگیری کند؛ بنابراین هدف پژوهش شناسایی عوامل مؤثر بر ایجاد نواحی نوآوری با تأکید بر بازآفرینی محلات ناکارآمد شهری است. در این پژوهش ابتدا عوامل مؤثر از طریق مرور ادبیات نظری بهدستآمده و سپس برای تکمیل و غربالگری آن عوامل از روش دلفی در دو راند استفاده شده است، در نهایت ۲۸ عامل بهدستآمده است که در سه بعد کالبدی و محیطی، شبکهای و اجتماعی و اقتصادی قرار گرفتهاند.
