شخصی سازی محیط یادگیری الکترونیکی بر اساس خودکارآمدی دانشجویان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی، واحد الکترونیکی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران)
2 دکترای مدیریت آموزشی، مرکز نوآوری فناورییهای نوین آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اران، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر شخصی سازی محیط یادگیری الکترونیکی بر اساس خودکارآمدی دانشجویان کارشناسی ارشد در دانشگاه آزاد واحد الکترونیکی میباشد. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی و جامعه آماری شامل دانشجویان دختر و پسر دورههای آموزشی واحد الکترونیکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیکی تهران در سال تحصیلی 1402-1403 میباشد، که تعداد 30 نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. برای سنجش عملکرد سامانه طراحی شده، عملکرد تحصیلی و میزان استفاده از سامانه در دو گروه شاهد و آزمون، پیش و پس از شخصی سازی مقایسه گردیده است. با توجه به اینکه روش اصلی سنجش خودکارآمدی، استفاده از پرسشنامه است لیکن در این پژوهش از روشی ضمنی برای شناسایی خود کارآمدی تحصیلی یادگیرنده استفاده شده است. اين تحقيق در قالب سيستم توصيه گر فازي در بطن سامانة آموزشيار هوشمند در يك نيمسال تحصيلي بر روي تعدادي از دانشجويان دورههای آموزش الكترونيكي در دو مرحله اجرا شد؛ بدين ترتيب كه در گام اول و بر روي نيمي از درس پارها از توصیههای مبتني بر سبك يادگيري و در گام بعد و بر روي نيمة دوم درس پارها، از هم افزايي توصیههای مبتني بر سبك يادگيري و سبك شناختي با هم استفاده شد. نمونه مورد بررسی شامل30 نفر با میانگین سنی56/23 سال بوده است. ارزیابی محیط شخصی شده نشان میدهد که درنظرگرفتن ویژگیهای کاربردی در مدل یادگیرنده و ارائۀ درس پا رها و توصیههای متناسب با این ویژگیها، به پیشرفت تحصيلي75% از یادگیرندگان منجر شده و رضایت تحصیلی آنان را به دنبال داشته است. در تمامي مراحل ارائه دروس، توانمندي يادگيرندگان بر اساس نظرية پرسش -پاسخ فازي پايش و ارزيابي گرديد. استفاده از اين روش سبب شخصیتر شدن توصیههای آموزشي و در نتيجه علاقه-مندي افراد به ادامة كار با سامانة پيشنهادي، كاهش ميزان ارجاع¬هاي غير ضروري و كاهش زمان يادگيري شده است.