خوانشی نو از موزه یهود مبتنی بر نقد بینامتنیت و نمادشناختی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه معماری؛ واحد هشتگرد، دانشگاه آزاد اسلامی، هشتگرد، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، گروه معماری، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.71711/hoviatshahr.2025.1196530چکیده
این مقاله به تحلیل موزه یهود برلین از منظر نظریههای «اثر تا متن» رولان بارت و «بینامتنیت» میپردازد. دیدگاه «اثر تا متن» این بنا را متنی باز میداند که معناهای آن از طریق تعامل مخاطب و تجربه فردی شکل میگیرد، در حالی که نقد «بینامتنیت» آن را بخشی از شبکهای از متون تاریخی، فرهنگی و هنری میداند. این پژوهش، با رویکرد کیفی و تحلیل نشانهشناسی، عناصر فرمی، فضایی، نور و شکافهای طراحی موزه را بررسی میکند و به ارتباط آن با متون مرتبط تاریخی و فرهنگی میپردازد. استفاده از نظریههای بینامتنیت در معماری به درک بهتر فضای معماری و فهم این اثر بهعنوان متنی مرتبط با دیگر متون پیشین کمک میکند. تجزیهوتحلیل موزه یهود، اثر دانیل لیبسکیند، با توجه به نشانهشناسی و بینامتنیت، ابعاد تاریخی و فرهنگی این بنا را روشن میسازد.
