سنجش شاخصهای بعد ادراکی-احساسی قلمروهای محیطی بر پایه تفسیر قرارگاههای رفتاری کاربران (مورد پژوهی: مجموعههای مسکونی سازمانی شهر اهواز)
نویسندگان
1 گروه معماری، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
2 دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران.
3 گروه گرافیک، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.71793/hoviatshahr.2025.1208907چکیده
پژوهش حاضر با هدف سنجش شاخصهای ادراکی-احساسی قلمروهای محیطی و تحلیل قرارگاههای رفتاری کاربران در چهار شهرک مسکونی سازمانی اهواز انجام شد. روش تحقیق کیفی-کمی و از نوع توصیفی-تحلیلی بود. در بخش کیفی، شاخصهای اصلی از ادبیات نظری استخراج و در بخش کمی، پرسشنامههای ساختاریافته بر اساس طیف لیکرت میان کاربران و کارشناسان توزیع شد. پنج شاخص کلیدی شامل احساس امنیت، مالکیت ادراکشده، حس تعلق، خوانایی و هویتمندی فضا مورد سنجش قرار گرفت. دادهها با نمونهگیری خوشهای و روش گلولهبرفی جمعآوری و با SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد شهرک گیتبوستان در امنیت، مالکیت ادراکشده، حس تعلق و هویتمندی عملکرد برتری داشت و کوی استادان در شاخص خوانایی وضعیت بهتری نشان داد. در مقابل، شهرکهای نفت و نیشکر به دلیل ضعف در مرزبندی فضایی و فقدان نشانههای هویتی، مقادیر پایینتری کسب کردند. یافتهها اهمیت مرزبندی شفاف، هویت بومی را در ارتقای کیفیت قلمروهای محیطی تأیید میکند.
