تحلیل تطبیقی کارآموزی دانشجویان معماری و کارورزی دانشجومعلمان (گامی به سوی بازطراحی الگوی شایستگی محور)
نویسندگان
1 پژوهشگر دکتری، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
2 استاد، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
doi
10.71793/hoviatshahr.2025.1212072چکیده
گذار از دانشگاه به حرفه، مرحلهای اساسی در تربیت دانشجویان معماری است که کارآموزی در این مسیر نقش واسطهای مهمی دارد. علیرغم وجود سرفصلهای متنوع، برنامههای کارآموزی معماری در ایران در پرورش شایستگیهای حرفهای دانشجویان کارآمد نیستند. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تطبیقی مبتنی بر الگوی چهارمرحلهای بردی، به مقایسه ساختار و مؤلفههای برنامه درسی براساس الگوی تایلر شامل اهداف، محتوا، شیوه اجرا و ارزشیابی-در سرفصلهای کارآموزی معماری و کارورزی تربیت معلم میپردازد. یافتهها نشان میدهد که برنامه کارورزی معلمان با ساختار مرحلهای، اهداف شایستگی محور، محتوای چندلایه و تأملی، اجرای موقعیت محور و ارزشیابی تکوینی چندمنبعی، بستری نظاممند و منسجم برای رشد تدریجی توانمندیهای حرفهای فراهم میسازد. در مقابل، کارآموزی معماری اغلب از انسجام ساختاری، اهداف رفتاری و صریح، محتوای هدفمند و نظام ارزشیابی مبتنی بر عملکرد بیبهرهاند. این نتایج، بر لزوم بازطراحی کارآموزی معماری با الگوگیری از رویکرد شایستگیمحور کارورزی معلمان تأکید دارد.
