مقایسه تطبیقی کاربست فناوری هپتیک در آموزش معماری و جراحی پزشکی
نویسندگان
1 گروه معماری، واحد تفرش، دانشگاه آزاد اسلامی، تفرش، ایران.
2 گروه معماری، واحد تفرش، دانشگاه آزاد اسلامی، تفرش، ایران.
3 گروه معماری، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران.
4 گروه معماری، واحد شهریار، دانشگاه آزاد اسلامی، شهریار، ایران.
5 گروه معماری ، واحد هشتگرد، دانشگاه آزاد اسلامی، هشتگرد ، ایران.
doi
10.71793/hoviatshahr.2026.1216070چکیده
روشهای سنتی آموزش در رشتههای معماری و پزشکی، بهدلیل فقدان تجربههای واقعی و چندحسی، در ارتقای مهارتهای عملی و درک فضایی محدودیت دارند. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر فناوری هپتیک بر بهبود دقت حرکتی و درک فضایی در میان دانشجویان معماری و پزشکی انجام شد. روش پژوهش کاربردی و با رویکرد کمی و طراحی توصیفی-تحلیلی بود. جامعه آماری شامل ۸۰ دانشجو (۴۰ نفر معماری و ۴۰ نفر پزشکی) بود که بهصورت هدفمند و گلولهبرفی انتخاب شدند. دادهها از طریق سناریوهای تعاملی مبتنی بر فناوری هپتیک و پرسشنامههای استاندارد گردآوری و با آزمونهای t مستقل و همبستگی پیرسون تحلیل شد. نتایج نشان داد فناوری هپتیک در هر دو گروه تأثیر معناداری دارد؛ دانشجویان پزشکی در دقت حرکتی و دانشجویان معماری در درک فضایی عملکرد بهتری داشتند. این یافتهها نشان میدهد بهکارگیری فناوری هپتیک میتواند موجب ارتقای آموزش عملی و یادگیری چندحسی در هر دو حوزه شود.
