تبیین رابطه ساختاری بین صفات شخصیت و خلاقیت براساس نقش میانجیگر هوش و دانش
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران
2 استادیار، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
3 دانشیار، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران
doi
چکیده
زمینه: تغییراتی که در جهان کنونی روی داده است، آن را به سویی برده است که خلاقیت و نوآوری بخش جدا نشدنی از آموزش است. اما جهت افزایش خلاقیت داشتن ویژگیهای شخصیتی خاص و دانش و هوش ضروری است.هدف: هدف از انجام پژوهش تبیین رابطه ساختاری بین صفات شخصیت و خلاقیت براساس نقش میانجیگر هوش و دانش است. روش: پژوهش حاضر یک طرح توصیفی از نوع همبستگی است. نمونه شامل 300 نفر از دانشآموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان کرج است که به روش تصادفی – طبقهای انتخاب شدند. چگونگی برازش مدل با دادههای گردآوری شده، به کمک روش تحلیل مدلیابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزار AMOS 24.0 و برآورد بیشینه احتمال (ML) مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد که ضریب مسیر بین عامل گشودگی شخصیت و خلاقیت با میانجیگری هوش مثبت و در سطح0/01 معنادار است. اگرچه ضریب مسیر بین عامل وظیفهشناسی شخصیت و خلاقیت با میانجیگری هوش در سطح 0/05 معنادار نبود . با وجود این ضریب مسیر غیر مستقیم مزبور در سطح 07/0 معنادار است. بر این اساس مشخص شد که هوش به صورت مثبت و معنادار رابطه بین صفات شخصیت گشودگی و با کمی اغماض، وظیفهشناسی با خلاقیت را میانجیگری میکند. که ضریب مسیر غیر مستقیم بین عامل گشودگی شخصیت و خلاقیت از یک سو و ضریب مسیر غیرمستقیم بین عامل وظیفهشناسی شخصیت و خلاقیت از سوی دیگر مثبت و در سطح0/01 معنادار است. این موضوع بیانگر آن است که دو متغیر هوش و دانش رابطه بین دو عامل گشودگی و وظیفهشناسی با خلاقیت را میانجیگری میکند. نتیجهگیری: نتایج پژوهش نشان میدهد که صفات شخصیت هم به صورت مستقیم و هم با میانجیگری متغیرهای دانش و هوش، خلاقیت را پیش بینی میکند.