بررسی عوامل مؤثر بر ارتقاء کیفیت آموزشهای مجازی: تجربیات زیسته معلمان در دوران شیوع کرونا
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، ایران
2 دانشآموخته دکتری برنامه ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، ایران
doi
چکیده
این پژوهش به بررسی عوامل مؤثر بر بهبود کیفیت آموزش در کلاسهای مجازی مدارس ابتدایی در دوران شیوع اپیدمی کرونا میپردازد. این مطالعه، با رویکرد کیفی و با استفاده از روش پدیدارشناسی، انجام گرفته است. شرکتکنندگان پژوهش شامل ۳۷ معلم ابتدایی از شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بودند، که با رویکرد هدفمند ملاکی و بر اساس معیار اشباع نظری انتخاب شدند. ملاکهای انتخاب شامل داشتن حداقل ۲ سال تجربه تدریس مجازی و تمایل به مشارکت در پژوهش بود. دادهها از طریق مصاحبههای ساختارمند جمعآوری شدند و تحلیل آنها با استفاده از الگوی کلایزی و روش تحلیل مضمون انجام شد. در نهایت، ۴۶ مضمون پایه استخراج و دستهبندی شدند که به ۸ مضمون سازماندهنده شامل استراتژی تدریس، روش تدریس، مواد و وسایل آموزشی، فعالیتهای هنری، فعالیتهای عملکردی، بازی و سرگرمی، جو کلاس و فضای فیزیکی کلاس مرتبط بودند. نتایج نشان میدهد که معلمان به عنوان مهمترین عنصر در بهبود کیفیت آموزشهای مجازی میتوانند با انتخاب استراتژیهای تدریس مناسب، تعیین فعالیتهای عملی و استفاده از روشهای تدریس جذاب و متنوع، فضای یادگیری مؤثری برای آموزش مجازی ایجاد کنند. همچنین، فعالیتهای هنری، بازی و سرگرمی، و شوخی به عنوان مناسبترین راهکارها برای شاداب ساختن فضای کلاس درس مجازی توصیه میشوند. توجه به جو روانی کلاسهای مجازی و تدریس در مکانهای جذاب و مرتبط با موضوع نیز از دیگر نتایج این پژوهش بود.