تبیین الگوی خط مشی دو جانبه گرایی در عرصه مربیگری با رویکرد اکتشاف، انتفاع

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت دولتی،دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

2 دانشیار گروه مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طبابایی ، تهران ، ایران

3 استاد تمام گروه مدیریت دولتی ، دانشگاه علامه طباطبایی ، تهران ، ایران

4 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی گرایش منابع انسانی ، دانشگاه علامه طباطبایی

doi
10.30495/ijpa.2022.68126.10947
چکیده

زمینه و هدف: دوجانبهگرایی سازمانی قابلیت سازمان برای ایجاد، انتشار و عمل براساس دانش تولید شده و اکتشاف و انتفاع فعالیت ها در عرصه مربیگری برای تولید یادگیری سازمانی دوجانبه مورد نیازمیباشد. در پژوهش حاضر، پژوهشگران برآنند تا الگوی خطمشی مربیگری دوجانبهگرا با رویکرد انکشاف، انتفاع را برای سازمانهای دولتی پیشنهاد دهند.روش: در این پژوهش روش پژوهش کیفی، نظریه داده بنیاد است و برای گردآوری داده ها بر مبنای نمونه گیری هدفمند مصاحبه های عمیق و نیمه ‎ساختارمند با خبرگان دانشگاهی و اجرایی موضوع انجام گردید. سپس برمبنای کدگذاری‎های باز، محوری و انتخابی و استفاده کارا و اثربخش از نرم‎افزار تحلیل کیفی(MAXQDA.PRO.2018.1) دادهها مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت.یافتهها: مقوله‎های اصلی"اهداف اجرایی برنامه مربیگری دو جانبه گرا"، "مولفههای راهبردی مرتبط با مربیگری" "عوامل تسهیل کننده و بازدارنده"،"حوزه های اثرگذار داخلی سازمان"و نیز مقوله محوری"مربیگری" استخراج گردید، که منجر به پیامدهای ‎این الگوی اکتشافی درقالب مقوله "مربیگری دوجانبه گرا" شده است. نتیجه گیری: الگوی موردنظر در این پژوهش، حاکی از این است که، سازمانها میتوانند با در نظرگرفتن اهداف خود، این الگو را اجرایی کنند.