بررسی رابطه بین تدریس تحولآفرین و نوآوریکاری با نقش واسطهای مشارکت کاری در دبیران دوره متوسطه اول
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد رشته برنامه ریزی درسی، دانشگاه پیام نور، تهران ، ایران
2 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد رشته مدیریت آموزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
چکیده
هدف: هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین تدریس تحولآفرین و نوآوری کاری با نقش واسطهای مشارکت کاری در دبیران دوره متوسطه اول شهر کرمانشاه بوده است.روش: روش طرح پژوهشی حاضر، با توجه به هدف آن از نوع کاربردی و شیوهی اجرای آن توصیفی از نوع همبستگی است. جامعهی آماری این پژوهش دبیران دورهی متوسطه اول مشغول به تدریس در سطح شهر کرمانشاه به صورت تقریبی، تعداد 967 نفر در سال تحصیلی 1400-1399 تشکیل دادهاند که بر اساس جدول مورگان، تعداد 276 نفر به روش تصادفی خوشهای به عنوان نمونه انتخاب شدهاند. ابزارهای مورد استفاده پژوهش، پرسشنامههای تدریس تحولآفرین (TTQ) بوچامپ و همکاران (2010)؛ پرسشنامه نوآوری و کسب و کار اصلی سازمان مقیمی (1390) و پرسشنامه مشارکت کاری توماس لاداهل و کنجر (1965)استفاده گردیده است.یافتهها: نتایج تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای آماری همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری نشان دادند که بین تدریس تحولآفرین با نوآوری کاری با نقش واسطهای مشارکت کاری رابطه وجود دارد. تدریس تحولآفرین بر نوآوری کاری، اثر مستقیم دارد. مشارکت کاری بر نوآوری کاری، اثر مستقیم دارد. تدریس تحولآفرین بر مشارکت کاری، اثر مستقیم دارد.نتیجهگیری: با توجه به نتایج به دست آمده پیشنهاد میگردد که مسئولان آموزش و پرورش با فراهم آوردن امکانات و شرایط لازم برای تشکیل گروههای کاری دبیران در جهت مشارکت کاری و تبادلنظر در مورد روشهای تدریس تحولآفرین و ایجاد نوآوریهای کاری آنان بکوشند تا بتوانند آموزش نوآورانهتری برای دانشآموزان خلق کنند.