جُستاری در أدوارنگاری فقه امامیّه
نویسندگان
1 استادیار پایه 19 گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت حیدریه
2 عضو هیئت علم گروه فقه و حقوق اسلامی دانشگاه آزاد واحد بابل
doi
10.22034/ijrj.2020.673329چکیده
علم فقه، از آغاز پیدایش تاکنون، فرازها و فرودهایی داشته و دورههای متعدّدی را پشت سر گذاشته است امّا اَدوارنگاری فقه، علمی نوپا میباشد. آگاهی از تاریخ فقه و ادوار آن و اطّلاع بر چگونگی اوضاع تفقّه در دورههای متعدّد، به درک بهتر علم فقه و شناختن عوامل فراز و فرود فقه، کمک شایانی میکند. دانشمندان اهل سنّت، زودتر از علمای شیعه، مستقلّاً در زمینه تاریخ فقه، کتاب نوشته ولی تاریخ فقه شیعه را بطور مستقل، طرح نکردهاند. تاریخنگاران فقه شیعی، هر کدام با ملاک خاصّی، فقه را به ادوار مختلفی، تقسیم کردهاند. به عنوان نمونه، شِهابی، ادوار فقه را از لحاظ زمان و آصفی، تاریخ فقه را از لحاظ مکان بررسی نموده است. این مقاله، به روش توصیفیـ تحلیلی، تهیّه و از دو قسمت تشکیل شده است. در قسمت اوّل، ده مورد از ادوارنگاریهای عام در فقه امامیّه، گزارش میشود و در انتهای هر مورد، اثر مذکور، بررسی شده است. نگارندگان، در قسمت دوم مقاله، با توجّه به تحوّل فقه در اثر تکامل تدریجیِ آرای فقها، ادوار فقه امامیّه را در 13 دوره، بیان نمودهاند.