فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دعا در فرهنگ اسلامی گفت‌وگوی لفظی و پیوند بندگان با خداوند است. دعای عرفه امام حسین (ع) نیایشی معتبر و مشتمل بر دو بخش است. بخش اول آن نقل عموم محدثان است، امّا بخش دوم از صبغه عرفاني، جذاب و زيباتری برخوردار است. هدف این نوشتار بیان همخوانی مضامین ذوقی و عارفانه دعای عرفه با سنّت عارفان مسلمان و صیانت از شریعت و تأکید بر زیست در عرصه اجتماع در راستای هدایت پیروان است. نتایج این مقاله با روش توصیفی نشان می­دهد که دعای عرفه بر اصول مورد وفاق عارفان مسلمان همچون بیان توحید و صفات حق، درک معرفت بی­واسطه و م حبّت الهی برای زدودن اغيار از دل سالك و نیل به زندگی سعادتمندانه انسان در جامعه مبتنی است . این نیایش عرفانی بر پذیرش مشتاقان محنتِ محبّت، انس با مرگ و ایثار نفس، ترجیح رضای الهي، توکّل، خوف، رجا، فقر و فنای در محبوب به مثابه مقامات و منازل سلوک برای نیل به مقصود و قرب محبوب تأکید دارد.