نقش نمادها در متون وحیانی: مطالعه موردی کتاب مقدس و قرآن
نویسندگان
1 گروه فلسفه اسلامی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
این مقاله به تحلیل نقش نمادها در متون وحیانی مانند قرآن و کتاب مقدس میپردازد و نشان میدهد چگونه این نمادها لایههای عمیقتر معنایی را منتقل میکنند. با تمرکز بر نمادهایی مانند آب، نور و درخت، رویکرد تطبیقی اتخاذ شده تا تفاوتها و شباهت ها در این متون بررسی شود. تحقیق بر پایه نظریههای نشانهشناسی مدرن مانند سوسور و تفاسیر سنتی اسلامی و مسیحی استوار است. نتایج نشان میدهد که نمادها نه تنها ابزار ارتباط الهی هستند، بلکه به فهم فرهنگی و تاریخی کمک میکنند. پیشنهاد میشود که در آموزشهای دینی، تأکید بیشتری بر جنبه نمادین شود تا نسل جوان بهتر با متون مقدس ارتباط برقرار کند. این مطالعه همچنین به چالشهای ترجمه نمادها در زبانهای مدرن اشاره دارد و راهکارهایی برای حفظ اصالت معنایی ارائه میدهد. در کل، این تحقیق پلی بین سنت و مدرنیته در تفسیر متون وحیانی میسازد.