مقایسه تحلیلی مدلهای آموزش الکترونیک آنلاین، نیمه¬آنلاین و آفلاین در برابر آموزش حضوری: یک مورد مطالعاتی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم کامپیوتر، دانشکده علوم ریاضی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.71856/impcs.2023.1105339چکیده
آموزش مجازی در سالهای اخیر مورد توجه مدارس و دانشگاههای زیادی قرار گرفته و به طور ویژه در اپیدمی کرونا به عنوان یک الزام آموزشی تعریف شده است. آموزش مجازی غالبا به شکلهای آنلاین، نیمه آنلاین و آفلاین پیاده سازی شده و مورد استفاده قرار گرفته است. با اینحال، علیرغم مزایای زیادی که آموزش مجازی به همراه دارد، کارآمدی آن در برابر آموزش حضوری سنتی یکی از سوالات جدی است که پیش روی محققان است. تحقیق حاضر با تمرکز بر این چالش، سعی کرده است به مقایسه کارآمدی مدلهای آموزش مجازی و سنتی بپردازد. این مطالعه در سطح یک دانشگاه دولتی و با حضور اساتید و دانشجویان در دانشکدههای مختلف انجام گردید. نتایج این تحقیق در حالی که اساتید معتقد بودند که مدل حضوری کارآمدتر از مدلهای آنلاین است، دانشجویان نظرات متفاوتی در این مورد داشتند. این مطالعه همچنین نشان داد که دانشجویان و اساتید دانشکدههای مختلف دیدگاههای متفاوتی در مورد اثربخشی مدلهای به کار گرفته شده داشتند. بنابراین، قضاوت کلی در مورد کارایی مدلهای آموزشی دشوار است. با این حال، به طور کلی، این مطالعه نشان میدهد که کارایی مدلهای آنلاین کمتر از مدل حضوری است.