تجزیه پذیری راسی مجتمع های مسیری متناظر با گراف های دوری

نویسندگان

1 استادیار، گروه ریاضی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران

2 استادیار، گروه ریاضی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران

3 استادیار، گروه ریاضی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران

doi
10.71856/impcs.2023.903439
چکیده

تک‌جمله‌ای‌ها پل ارتباطی بین جبر جابجایی و ترکیبیات هستند. اگر ∆ یک مجتمع سادکی روی n راس باشد آنگاه به دو صورت می توان به مجتمع سادکی ∆ ایده‌آل‌های تک‌جمله‌ای خالی از مربع نظیر کرد. یکی از این ایده‌آل‌ها، ایده‌آل استنلی-رایزنر ∆ _I می‌باشد که مولدهایش متناظر با ناوجه‌های ∆ هستند و دیگری ایده‌آل وجه‌واره‌ای (∆ )I است که تعمیمی از ایده‌آل‌های یالی گراف‌ها است و مولدهایش متناظر با وجه‌واره‌های ∆ می‌باشند. در جبر جابجایی ترکیبیاتی با استفاده از خواص ترکیبیاتی مجتمع‌های سادکی، گراف‌ها، ابرگراف‌ها و ... به مطالعه خواص جبری ایده‌آل وابسته به این اشیا ترکیبیاتی می‌پردازند. یکی از مسائل جذاب در جبر جابجایی ترکیبیاتی که مورد مطالعه محققین زیادی قرار گرفته است، تجزیه‌پذیری راسی مجتمع‌های سادکی است. فرض کنید Gیک گراف ساده و (G)t_∆ یک مجتمع سادکی با وجه‌واره‌های متناظر با مسیرهایی به طول t در گراف G باشد (t≥2). همچنین فرض کنید C_n یک گراف دوری به طول n باشد. در این مقاله نشان داده می‌شود که (C_n)t_∆ متروئید، تجزیه‌پذیر راسی ، پوسته‌پذیر و کوهن مکاولی است اگر و تنها اگر n=t یا n=t+1.