جایگاه خواجه احمد یسّوی در تصوف و عرفان اسلامی

نویسندگان

1 زبان وادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان بجنورد ایران

doi
10.30495/hstr.2023.1972886.1797
چکیده

آسیای مرکزی یکی از خواستگاه‌های اصلی تعلیمات تصوّف و عرفان اسلامی می‌باشد. این منطقه از قرن دوم هجری تا قرن هشتم هجری تعالیم و طریقت هایی را از قبیل حکیمیه منسوب به حکیم الترمذی، کبرویه منسوب به شیخ نجم الدین کبرا، خواجگان منسوب به خواجه عبدالخالق غجدوانی، یسّویه منسوب به خواجه احمد یسّوی و نقشبندیه منسوب به خواجه بها الدین نقشبندیه را در دامن خود پرورده و بدین وسیله در رشد و گسترش اندیشه‌ی‌ اسلامی در شرق اسلام سهم بسزایی داشته است.خواجه احمد یسَوی یکی از چهره‌های برجسته‌ی تصوف و عرفان در تاریخ تعلیمات عرفانی آسیای مرکزی به شمار می‌آید. وی در نزد ارباب معرفت، از جایگاه ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. خواجه احمد طریقت و یا مکتب خاصی را با نام یسویه بنا نهاد و این مکتب بعدها در تمام منطقه‌ی آسیای مرکزی مورد استقبال قرار گرفت و از تُرکستان به سراسر ماوراءالنهر، از دریای آق ایدل تا تُرکستان شرقی و خراسان و ایران و قفقاز حتی تا به روم گسترش پیدا کرد.