آینده پژوهی بهرهوری دولت در پایان برنامه هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (افق 1407)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مدیریت دولتی، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران
2 گروه مدیریت و حسابداری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران
doi
چکیده
هدف: پژوهش حاضر به دنبال شناسایی آینده بهرهوری دولت با رویکرد سناریونگاری میباشد. روشها: برای احصای پيشرانهای اصلی، ضمن مرور پیشینه و مصاحبه با خبرگان در قالب مدل شوارتز، از فن دلفي استفاده گردید. آنگاه با استفاده از آزمون بینم، پیشرانهای کلیدی غربال گردید. سپس با روش تحلیل سلسله مراتبی با توجه به ميزان اهمیت و عدم قطعيت، دو پیشران اصلی شناسایی و چارچوب سناریوهای آینده مشخص گردید. سناریوهای پژوهش با استفاده از ابزار تعاریف ریشهای تدوین و سناریوی محتمل با تکنیک سکا تعیین شد. یافتهها: 28 پيشران شناسایی شده اولیه با بهكارگيري آزمون بينم غربـال شـدند و 11 پيشران (داراي ضريب معناداري کمتر از 5 درصد) با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی، اولویتبندی شدند. عوامل «نیروی انسانی» و «ساختار»، به عنوان پیشرانهای اصلی، احصا شدند و چهار سناريو براي آينده بهرهوری دولت با عنوان عصرستارهها، عصر غولها، عصر عنکبوتی و عصر لاکپشتی توسعه يافتند. نتیجهگیری: بـا استفاده از تكنيـك سكا، سناريوی عصر عنکبوتی به عنوان محتملترين سناريو انتخاب شد. در نهايت، با قرار دادن بهترین سناریو به عنوان چشم انداز، پيشنهادهاي كاربردي تحقیق، بر اساس بدترين و محتملترين سناريو با توجه به رویکرد شوپنهاوری و با رويكـرد ديالكتيـك منفـي توسـعه يافتند.