رویکرد انجمن ها و ایلات فارس در جنبش مشروطیت

نویسندگان

1 استاد گروه تاریخ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران alibigdeli.hist@gmail.com

2 دانشجوی دکتری تاریخ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران babak.atabakifar@gmail.com

3 استادیار گروه تاریخ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران(نویسنده مسئول) nematahmadi@gmail.com

doi
چکیده

چکیدهآشفتگی فراگیر جامعه ایرانی در برابر موج فزاینده ناراضایتی رو به رشد آن در قرن نوزدهم، باعث پدیدار شدن جنبش مشروطیت گردید که فصل تازه‌ای را در تاریخ ایران رقم زد. سیر تکوین و شکل‌گیری جنبش مشروطیت در فارس تابع سه عامل قدرتمند بود که هر یک نقش متفاوتی در این برهه به نمایش گذاشتند: نخست خاندان فئودال قوام‌الملک که از دیرباز حاکم بلامنازع شیراز و ریاست ایل خمسه را بر عهده داشتند و از مخالفان سرسخت مشروطه به شمار می رفتند. انجمن‌های طرفدار مشروطه‌خواهی که با وجود اختلافات داخلی از دشمنان سرسخت خاندان قوام به شمار می‌رفتند و در آخر اسماعیل‌خان صولت-الدوله رئیس ایل قشقایی که بر بخش گسترده‌ای از ایالت فارس فرمانروایی می‌کرد و همواره در رقابت ایلی با خاندان قوام و ایل خمسه بود. در نتیجه برهم کنش این قدرت‌ها، زمینه مساعدی برای رشد رهیافت‌های مشروطه همچون قانون، مساوات و تأسیس عدالتخانه را در دامان خود پرورش ندادند.