اثربخشی یک دوره تمرین شناختی- حرکتی بر تعادل و تصمیم گیری شلیک نیروهای نظامی
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه تهران
3 دانشگاه تهران
4
doi
چکیده
هدف از انجام این تحقیق تعیین میزان اثربخشی یک دوره تمرین شناختی- حرکتی بر تعادل و تصمیمگیری شلیک نیروهای نظامی بود. روش پژوهش، نیمه تجربی، با هدف کاربردی و به شیوه پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه گواه انجام شد. 30 نفر از افسران ستاد فرماندهی نداجا واقع در شهر تهران، نمونههای آماری این تحقیق بودند و در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند، پیش آزمون شامل تکلیف 30 شلیک جهت ارزیابی سطح مهارت؛ آزمون شارپند رومبرگ با چشمان بسته جهت بررسی تعادل ایستا؛ عملکرد تیراندازی و آزمون قمار آیوا جهت ارزیابی تصمیم گیری شلیک، به عمل آمد. سپس گروه آزمایش 6 هفته، هفتهای 2 جلسه تمرین ترکیبی مقاومتی و شناختی را انجام دادند. از آزمون تحلیل چند متغیره کوواریانس برای تجزیه وتحلیل دادهها استفاده شد. نتایج نشان داد در متغیر تعادل ایستا ( [43.66-42.50]95% CI، 0.58=η²، 0.001>P، 49.10= (1.28) F)؛ و تصمیم گیری شلیک نیروهای نظامی ( [327.21-324.91]95% CI، 0.73=η²، 0.001>P، 97.22= (1.28) F)؛ بین گروه آزمایش و گواه تفاوت معنادار وجود دارد (05/0P<). در نتیجه، یافتههای تحقیق نشان میدهد که تمرین شناختی- حرکتی نهتنها عملکرد تعادلی، بلکه توانایی تصمیمگیری مرتبط با شلیک نیروهای نظامی را بهطور مشخص و قابل اندازهگیری بهبود میبخشد؛ و این امر نشاندهنده کارآمدی مستقیم و هدفمند این نوع تمرینات در ارتقای مهارتهای عملیاتی نظامیان است.