عملگرهای زمانی در نمایش نواحی مکانی - زمانی فازی به کمک روش مبتنی بر جهت
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی کامپیوتر، علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشکده کامپیوتر و فناوری اطلاعات، موسسه آموزش عالی صنعتی فولاد، فولادشهر، اصفهان، ایران
doi
10.71856/impcs.2024.1108984چکیده
مديريت عدم قطعيت در دادههاي هندسي مسئله اي مهم براي پايگاههاي داده مکاني-زماني و سيستمهاي اطلاعات جغرافيايي است. در حال حاضر، پايگاه هاي داده مکاني تنها مي توانند آن دسته از برنامه هاي کاربردي جغرافيايي را مديريت کنند که با داده هاي قطعي تعامل دارند. اما در واقعيت بسياري از داده هاي مکاني داراي مساحت و مرز قطعي نيستند، بلکه بسياري از آنان سطح و مرز فازي دارند. پژوهشگران تعاريف مختلفي از نقطه، خط و ناحيه فازي ارائه کرده اند. در اين پژوهش روشي براي مدلسازي نواحي فازي دوبعدي بر اساس مفهوم جهت پيشنهاد شده است. روش پيشنهادي، تابع عضويت، و عملگرهاي زماني به طور رسمي تعريف و با استفاده از SQL Server 2019 پيادهسازي شدهاند. روش پيشنهادي با روشهاي موجود شامل توري، نقشه- بردار و مثلثي سازي از نظر پيچيدگي حافظه، پيچيدگي زماني و دقت ذخيره سازي داده ها (ايجاد نويز) و کاربرد آن مقايسه شده است. روش پيشنهادي در پيچيدگي حافظه بهتر از روشهاي توري، نقشه- بردار و مثلثي است. همچنين در پيچيدگي زماني بهتر از روشهاي نقشه- بردار و مثلثي است. دقت روش پيشنهادي از روشهاي توري و نقشه- بردار بهتر است.