ارائه یک مدل زمانبندی ایستای وظایف با استفاده از سوئیچینگ خطی فضای حالت

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده:مسئله زمانبندی وظایف در سیستمهای پردازش توزیعی از جنبه های متفاوتی مانند ناهمگنی پردازشگرها،تحلیل کارایی و پیچیدگی های محاسباتی قابل بحث است. اساساً روشهای کلاسیک در این حوزه، مانندزمانبندی مبتنی بر لیست یا جستجوی تصادفی مبتنی بر الگوریتم های تکاملی، وابسته به ارزیابی کارایی بهشیوة عددی بوده و در تحلیلهای نظری با مشکلات متعدد روبرو هستند. به طور کلی این مقاله، مسئلۀ تحلیلنظری را با استفاده از یک روش مبتنی بر مهندسی سیستم، مورد بحث قرار می دهد، چگونگی نگاشتزمانبندی ایستای وظایف در فضای حالت غیر خطی را به اثبات می رساند و پایداری آن را از طریق تحلیلنظری نشان می دهد. اصولاً هدف از زمانبندی استاندارد وظایف، زمانبندی ایستا در سیستم های چندپردازنده ای است که با استفاده از تبدیل مناسب، به سوئیچینگ خطی فضای حالت با قیود غیر خطی تبدیلمی شود. سپس دو روش ارتفاع مرتب و وظایف آماده برای تعیین بردارهای کنترل ارائه می شود و پایداریبر روی چند HEFT آنها به اثبات می رسد. در نهایت، مقایسۀ نتایج حاصل از روشهای پیشنهادی با روشآزمون تصادفی، کارایی نسبی مدل ارائه شده را نشان می دهد.

کلیدواژه‌ها
پایداری, heuristic algorithm, زمانبندی وظایف, زمانبندی ایستا, سوئیچینگ خطی فضای حالت, سیستم های کنترل, Task scheduling, static scheduling, dynamic scheduling, linear switching state space