چارچوب سیاست‌های جبران خدمات اعضای هیات علمی در انواع بکارگیری و رابطه‌های استخدامی: مطالعه موردی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی

نویسندگان

1 پردیس فارابی دانشگاه تهران

2 گروه مدیریت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 گروه مدیریت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 دانشکده مدیریت، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری. تهران. ایران.

doi
https://doi.org/10.82380/ijpa.2025.1223557
چکیده

زمینه: تنوع روابط استخدامی و پیچیدگی‌های نظام جبران خدمات در دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور با مأموریت‌های چندگانه آموزشی، پژوهشی، بهداشتی و درمانی، طراحی چارچوبی بومی و علمی برای ساماندهی سیاست‌های پرداخت را به یک ضرورت تبدیل کرده است. هدف: پژوهش حاضر با هدف اصلی ارائه چارچوب سیاست‌های جبران خدمات اعضای هیأت علمی در انواع بکارگیری و رابطه‌های استخدامی در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شد. روش‌شناسی: این پژوهش به روش آمیخته اکتشافی متوالی طراحی و اجرا گردید. جامعه آماری شامل اعضای هیأت علمی دانشگاه با انواع روابط استخدامی بود. داده‌ها با استفاده از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته، تحلیل مضمون و تکنیک دلفی فازی با مشارکت ۱۳ متخصص گردآوری و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد از ۲۴ شاخص کلیدی شناسایی شده، در خوشه هیأت علمی رسمی جبران خدمات عمدتاً مبتنی بر مهارت و دانش تخصصی شکل می‌گیرد. در حالی که در خوشه‌های پیمانی پاداش‌های مبتنی بر پروژه‌های پژوهشی و مقالات علمی سهم عمده‌ای از بسته پرداخت را تشکیل می‌دهند. نتیجه‌گیری: طراحی و استقرار نظام جبران خدمات منعطف، شفاف و متناسب با ویژگی‌های هر خوشه شغلی می‌تواند به تحقق عدالت در پرداخت، افزایش رضایت شغلی و بهبود نگهداشت نیروهای متخصص و توانمند در دانشگاه‌های علوم پزشکی منجر شود. واژگان کلیدی: سیاست‌های جبران خدمات، انواع رابطه‌های استخدامی، خوشه‌های شغلی دانشگاهی، مدل‌سازی نظام پرداخت