زمین شیمی و پتروژنز توده گرانیتوئیدی و اسکارن آهن علم کندی (باختر ماه نشان، استان زنجان)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی جهرم
2 دانشگاه تهران
3
4 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/econg.v13i3.86285چکیده
کانسار آهن علم کندی در 35 کیلومتری باختر ماه نشان واقعشده و بخشی از زیرپهنه تکاب- تختسلیمان در مجاورت با کمان ماگمایی ارومیه- دختر است. در این منطقه، واحدهای سنگی شامل تناوب آمفیبولیت، آمفیبول شیست و بیوتیت شیست با میان لایه هایی از مرمر مربوط به پالئوزوئیک توسط توده گرانیتوئیدی علم کندی به سن الیگوسن بالایی مورد هجوم قرارگرفته و هاله دگرگونی مجاورتی و کانه زایی آهن در آنها تشکیل شده است. توده گرانیتوئیدی شامل گرانودیوریت، کوارتز دیوریت و دیوریت پورفیری بوده و دارای ماهیت کالک آلکالن تا کالک آلکالن پتاسیمبالا و متعلق به گرانیتوئیدهای متاآلومینوس نوع I است. این توده مربوط به محیط حاشیه فعال قاره ای است. هاله دگرگونی مجاورتی متشکل از زیرپهنه های گارنت اسکارن، پیروکسن اسکارن، اپیدوت-پیروکسن اسکارن، سرپانتین اسکارن و اسکارن کانه دار است. مگنتیت کانی اصلی کانسار با کانی های پیریت و کالکوپیریت همراهی می شود. شواهد بافتی سنگ های دگرگونی مجاورتی نشاندهنده تشکیل هم زمان الیوین، گارنت و کلینوپیروکسن در محدوده دمایی 430 تا 550 درجه سانتی گراد و 22- 10- 18- 10 ƒO 2 =است.