چگونگی تدریس با جهت گیری الهی- فرهنگی مبحث تابع در درس ریاضی عمومی
نویسندگان
1 معاون آموزشی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها، تهران، ایران
2 Department of Mathematics, Ashkezar Branch, Islamic Azad University, Ashkezar, Iran
3 گروه علوم پایه دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافق، بافق، ایران
4 دانشیار گروه علوم کامپیوتر دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
https://doi.org/10.71923/ichs.2025.1183708چکیده
تدریس با جهتگیری الهی ـ فرهنگی یکی از بهترین روشها برای ایفای نقش تربیتی استاد به شکل گفتاری است؛ یعنی آموزش دروس تخصصی به دانشجویان بهگونهای که دانشجو به خداشناسی، دینداری و خودباوری نزدیکتر شود. ضرورت تدریس با این شیوه، این است که دانشجویان ضمن کسب علم، ایمانشان نیز تقویت میگردد و باعث میشود دانشآموختگان دانشگاه نسبت به زمان ورود به دانشگاه مؤمنتر و متدینتر شوند. بنابراین یکی از ضروریترین اقدامات در این خصوص، تدریس با جهتگیری الهی ـ فرهنگی است. تدریس با جهت گیری الهی ـ فرهنگی، اهدافی از جمله آموزش برای رضای خدا، آموزش علم همراه با اخلاق و تربیت و همچنین تربیت دانشجو به گونه ای که علم خود را برای خدمت به بشر و آرامش و آسایش و تعالی او به کار گیرد، به دنبال دارد. باور قلبی، علاقه مندی و مهارت استاد از مقدمات تدریس با جهتگیری الهی ـ فرهنگی است؛ بدون اعتقاد قلبی و تمایل درونی، استفاده از این روش تدریس، بی فایده و گاهی هم مخرب است. استاد می تواند برای بیان مطالب دینی در خلال مباحث درسی از روشهای مختلفی از جمله پیوند و گریز الهی ـ فرهنگی استفاده نماید. در این مقاله سعی شده است برای تدریس با جهت گیری الهی ـ فرهنگی مبحث تابع، در درس ریاضی عمومی روشهایی ارائه گردد
