روابط ایلات و عشایر با آلمان در دوره پهلوی اول

نویسندگان

1 استادیار، گروه تاریخ، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران (نویسنده مسئول). Amirakbari84@yahoo.com

2 استادیار، گروه تاریخ، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران. Mobayen2005@yahoo.com

3 دانشجوی دکتری گروه تاریخ، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران. Ariyaa7377@gmail.com

doi
چکیده

پس از جنگ جهانی اول ناسیونالیستهای ایرانی مصرانه خواستار استقلال سیاسی و توسعه اقتصادی کشور بودند. پیشدرآمد این امر انجام اصلاحات و بازسازی ساختار اقتصادی کشور بود. رضا شاه مجریان و مشاورین وی ابتدا تلاش کردند بهمنظور کاستن از فشار اقتصادی و سیاسی، از دولی که خطر کمتری برای منافع ایران داشتند و یا بهلحاظ جغرافیایی با ایران فاصله بسیاری داشتند بهرهمند گردند. در این میان آلمانیها بیش از سایر کشورها در این زمینه از خود آمادگی نشان دادند. مساله تحقیق حاضر این پرسش است که ایلات و عشایر در دوره پهلوی اول چه ارتباطی با آلمانیها داشتند؟ روش تحقیق حاضر، تاریخی (استقرائی) بوده و شیوه گردآوری اطلاعات، اسنادی و کتابخانهای است که با این روش به توصیف و تحلیل مطالب پرداخته شد. یافتههای این پژوهش بیانگر آن است که حکومت پهلوی اول در یک سلسله اقدامات ضدعشایری نظامی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در کنار اسکان عشایر سعی در کنترل و اعمال نظارت مستقیم بر ایلات و عشایر داشت، اما به به دلایلی چون، عدم فراهم آوری زیرساختهای فرهنگی و اجتماعی لازم، توسل بهزور و... با شکست سیاستهای خود روبه‌رو شد؛ و آلمانیها ایلات و عشایر را که از نوعی استقلال و خودمختاری برخوردار و دارای چندین هزار سوار بودند و تجهیز آنها با سلاحهای جدید آلمانی نیروی قابل ملاحظهای در اختیار آنان میگذاشتند، میفریفتند. بهگونهای که آلمانیها از هیچگونه سرمایهگذاری در این راه دریغ نمیورزیدند. بنابراین آلمانیها به‌دنبال نفوذ اقتصادی، سیاسی در ایران بودهاند و سعی کردهاند از طریق ایلات و عشایر به ایران نفوذ کنند.