ارتباط سازوکارهای راهبری شرکتی و محافظهکاری حسابداری: نقش تعدیلگر کیفیت حسابرسی
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، واحد خرمآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایران
2 استادیار گروه حسابداری، واحد خرمآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایران
doi
10.71600/jacgr.2024.977495چکیده
محافظهکاری میتواند منجربه کاهش هزینه نمایندگی در قراردادها و محدود کردن رفتار فرصت طلبانه مدیریت شرکت در گزارشگری مالی گردد. ساختار راهبری شرکتی قوی نیز منجر به نظارت بهتر مدیریت، تولید اطلاعات حسابداری به موقع، و افزایش سرعت شناسایی اخبار بد برای مطلع ساختن هیات مدیره و انجام اقدامات لازم و درجه بالاتری از محافظهکاری گردد. هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر کیفیت حسابرسی بر رابطه بین ساز و کارهای راهبری شرکتی و محافظهکاری حسابداری در 104 شرکت از بین شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طی دوره زمانی 1395 تا 1399 است. متغیر مستقل راهبری شرکتی توسط معیار اندازه هیات مدیره، استقلال اعضای هیات مدیره و دوگانگی نقش مدیرعامل اندازهگیری شده است و برای اندازهگیری متغیر وابسته محافظهکاری از مدل خان و واتس استفاده شده است. متغیر تعدیلگر کیفیت حسابرسی توسط معیار اندازه موسسه حسابرسی اندازهگیری شده است. روش پژوهش از نوع همبستگی بوده و از رگرسیون چند متغیره با استفاده از دادههای ترکیبی با رویکرد مدل رگرسیون اثرات تصادفی استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که بین متغیرهای استقلال اعضای هیات مدیره، دوگانگی نقش مدیر عامل، نوع حسابرس و میزان محافظهکاری حسابداری رابطه منفی و معناداری وجود دارد. در شرکتهای که تعداد اعضای غیر موظف بیشتری در هیات مدیره دارند کمتر به اعمال محافظهکاری حسابداری روی میآورند. در شرکتهای که مدیر عامل همزمان رئیس هیات مدیره نیز است کمتر از محافظهکاری حسابداری استفاده میکنند. شرکتهای که حسابرسی آنان توسط سازمان حسابرسی انجام شده است میزان محافظهکاری حسابداری کمتر است.