تاثیر آموزش مهارتهای مثبت اندیشی بر تفکر خلاق، انتظارات پیامد و تحریک پذیری معلمان
نویسندگان
1 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 . استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
3 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
https://doi.org/10.71923/ichs.2025.1198923چکیده
هدف: هدف از این پژوهش بررسی تاثیرمهارتهای مثبت اندیشی بر تفکر انتظارات خلاق، پیامد و تحریک پذیری در معلمان بود. روش: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل معلمان خانم مقطع ابتدایی شهرستان نورآباد بود، که بعد از انتخاب شش مدرسه، تعداد 40 معلم به روش نمونهگیری هدفمندانتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامههای تفکر خلاق (ولش و مکدونال، 2010)، انتظارات پیامد (ریگز و نایت، 1994) و تحریک پذیری (کریگ، هیتانن، مارکوا و بریوس، 2006) و پروتکل آموزش مهارتهای مثبت اندیشی (سلیگمن، 2014) بود. گروه آزمایش طی هشت جلسه تحت آموزش مهارتهای مثبت اندیشی قرار گرفت و سپس از آنها پس آزمون گرفته شد. یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد تفاوت میانگین نمرات تفکر خلاق، انتظارات پیامد و تحریک پذیری بعد از آموزش مهارتهای مثبت اندیشی در مقایسه با گروه کنترل معنادار است (01/0P<)؛ بهطوری که آموزش مهارتهای مثبت اندیشی باعث افزایش تفکر خلاق و انتظارات پیامد و کاهش تحریک پذیری در معلمان شد. نتیجهگیری: با توجه به ارتباط تنگاتنگ معلمان و دانشآموزان بهتر است که نگاه ویژهای به معلمان نیز بشود و مسئولین، مشاوران مدارس، کلینیکها و مراکز روانشناسی در جهت افزایش تفکر خلاق و انتظارات پیامد و کاهش تحریک پذیری در معلمان، از آموزش مهارتهای مثبت اندیشی بهره گیرند.
