بررسي اثربخشي برنامه آموزشي بر مبناي واقعيت افزوده بر درگيري تحصيلي و مهارت شناختي دانشآموزان ابتدايي
نویسندگان
1 استادیار، گروه کامپیوتر و فناوری اطلاعات، واحد سبزوار، دانشگاه آزاد اسلامی، سبزوار، ایران
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد برنامهریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سبزوار، ایران
doi
https://doi.org/10.71923/ichs.2025.1195825چکیده
هدف: پژوهش حاضر به بررسی اثربخشي برنامه آموزشي بر مبناي واقعيت افزوده بر درگيري تحصيلي و مهارت شناختي دانشآموزان ابتدايي پرداخته است. روش پژوهش: روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون – پسآزمون است. جامعه آماری کلیه دانشآموزان دختر پایه چهارم در سال تحصیلی 1403-1402 شهر نقاب به تعداد 400 نفر بودند. از بين این دانشآموزان 50 نفر بهصورت نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند که به دو گروه تصادفی 25 نفره تقسیم شدند که گروه آزمایش تحت آموزش در6 جلسه 40 دقیقه ای واقعیت افزوده بودند. در این پژوهش از دو پرسشنامه مهارت شناختی کرمی(1381) و پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو (2013) که ضریب پایایی آنها به ترتیب 88/0 و 80/0 محاسبه شد، بهعنوان ابزار گردآوری دادهها استفاده شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و آزمون تحلیل کووارانس چند متغیره در نرم افزار SPSS 20 تحلیل شد. یافته: یافته ها نشان داد که برنامه آموزشي بر مبناي واقعيت افزوده بر درگيري تحصيلي (89/234 (F=و مهارت شناختي(67/132(F= دانشآموزان ابتدايي تاثیر معناداری دارد مجذور سهمي اتا شدت اين اثر را برای درگیری تحصیلی(79/0) و برای مهارت شناختی (83/0) نشان داد كه بيانگر شدت اثر بالایی است. نتیجهگیری: برنامه آموزشی بر مبنای واقعیت افزوده بردرگیری تحصیلی و مهارت شناختی دانش آموزان ابتدایی اثرگذار می باشد و این پتانسیل را دارد که جایگزین تکنیکهای قدیمی و منسوخشده و مطالعه مبتنی بر کتاب درسی شود، لذا پیشنهاد می شود معلمان در آموزش خود به دانش آموزان از این روش های آموزشی نوین بهره بگیرند.
