کنکاشی در اوضاع طبی افریقیه در سده سوم هجری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری،گروه الهیات و معارف اسلامی، گرایش تاریخ و تمدن ملل اسلامی، واحد یادگار امام(ره)، دانشگاه آزاد اسلامی ، شهر ری،ایران . Amirhosseintft1353@gmail.com
2 استادیار، گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، واحد یادگار امام(ره) ،دانشگاه آزاد اسلامی، شهر ری، ایران (نویسنده مسئول) mo.heydarnia42@gmail.com
3 دانشیار، گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ،ایران sattar-oudi@yahoo.com
doi
چکیده
سرزمین افریقیه (تونس و بخشی از الجزایر امروزه) در اواسط سده نخست اسلامی به دست سپاه اسلام فتح شد و به قلمروی دولت اسلامی ملحق گردید .خلفای اموی دمشق و پس آنان خلفای عباسی بغداد ،کارگزارانی برای اداره امور این قلمرو تعیین¬کردند، تا اینکه در دوران خلافت هارون الرشید (حک: 170 - 193ﻫ) حکومت افریقیه به خاندان ابراهیم اغلبی سپرده شد. این خاندان وفادار به خلفای عباسی در طول سده سوم هجری بر افریقیه فرمان راندند و در مسایل علمی از جمله علم طب مقلد و متاثر از نهضت علمی بغداد بودند. در دو سده نخست اسلامی گروهی از فقها پدیدار گشتند که اطلاعات اندکی از علوم پزشکی داشتند که به آنان «فقهای بدن» می¬گفتند. این افراد حدود نیم قرن به مداوای زخمیان و معالجه بیماران پرداختند، تا اینکه اسحاق بن عمران بغدادی پزشک نامی از بغداد وارد شهر قیروان مرکز افریقیه شد و سنگ بنای اصلی مکتب پزشکی افریقیه را پی ریزی کرد، و باعث رونق یافتن نهضت علمی و پزشکی در سراسر افریقیه گردید. والیان اغلبی نیمه مستقل افریقیه نقش بزرگی در این پیشرفت علوم پزشکی داشتند چرا که اطبای زیادی از سراسر جهان اسلام با دادن امتیازات عظیمی به انان توانستند به افریقیه جذب کنند . سرزمین افریقیه (تونس و بخشی از الجزایر امروزه) در اواسط سده نخست اسلامی به دست سپاه اسلام فتح شد و به قلمروی دولت اسلامی ملحق گردید .
