بررسی تأثیر پایداری شرکتی بر عملکرد مالی شرکتها با در نظر گرفتن نقش تعدیلکننده ویژگی های مدیرعامل
نویسندگان
1 گروه حسابداری، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران.
doi
10.71600/jacgr.2025.1200246چکیده
هدف: پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین پایداری شرکتی و عملکرد شرکت با در نظر گرفتن نقش تعدیلکننده دوره تصدی و تحصیلات مدیرعامل میپردازد. روش: این پژوهش از نوع همبستگی-علی بوده و دادههای ترکیبی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ را با استفاده از مدلهای رگرسیونی ترکیبی تحلیل میکند. انتخاب مدل مناسب با استفاده از آزمونهای F لیمر و هاسمن انجام شده است. یافتهها: نتایج نشاندهنده وجود رابطه معنادار بین پایداری شرکتی و عملکرد شرکت است. همچنین دوره تصدی مدیرعامل بهصورت معنادار این رابطه را تعدیل میکند، به این معنا که مدت زمان تصدی مدیرعامل بر تأثیر پایداری شرکتی بر عملکرد اثرگذار است. در مقابل، تحصیلات مدیرعامل تأثیر معناداری در این رابطه ندارد. نتیجهگیری: یافتهها اهمیت ویژگیهای مدیریتی، بهویژه دوره تصدی مدیرعامل، را در تصمیمگیریهای استراتژیک و تحلیلهای مالی شرکتها نشان میدهد و میتواند راهنمای مفیدی برای مدیران و سرمایهگذاران باشد.
