اثربخشی اصول مبنایی آموزش مریل بر بهبود توانایی حل مسئله و انگیزش یادگیرندگان در درس ریاضی پایه چهارم ابتدایی
نویسندگان
1
2 دانشگاه تبریز
3 استاد گروه علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
https://doi.org/10.71923/ichs.2026.1217571چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی اصول مبنایی آموزش مریل بر بهبود توانایی حل مسئله و انگیزش تحصیلی دانشآموزان پایه چهارم ابتدایی در درس ریاضی انجام شد. این پژوهش از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان پایه چهارم ابتدایی یکی از مدارس دولتی ناحیه 4 شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰4–۱۴۰3 بود که از میان آنها 38 نفر به روش خوشهای ساده انتخاب و بهطور مساوی در دو گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند. برای جمعآوری دادهها، از آزمون محققساختهی حل مسئله و پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی گای و همکاران (۲۰۱۰) استفاده شد. روایی محتوایی ابزارها توسط متخصصان آموزش تأیید و پایایی آنها با ضریب آلفای کرونباخ برای آزمون حل مسئله (۰٫78) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی (۰٫۸۱) بدست آمد. گروه آزمایش مبحث محیط و مساحت را بر اساس اصول مبنایی آموزش مریل آموزش دیدند و گروه کنترل همان مبحث را به روش آموزش متداول و سنتی دریاقت نمودند. نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) نشان داد که آموزش مبتنی بر اصول مبنایی مریل تأثیر معناداری بر بهبود توانایی حل مسئله و افزایش انگیزش تحصیلی دانشآموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل داشته است (p < 0.01). یافتهها نشاندهنده اثربخشی طراحی آموزشی مبتنی بر اصول مبنایی آموزش مریل در ارتقای کیفیت آموزش ریاضی و انگیزش تحصیلی در دوره ابتدایی است. لذا پیشنهاد میشود معلمان و طراحان آموزشی از این الگو در طراحی آموزش بهرهگیرند.
