اثربخشي آموزش مهارت¬هاي فرزندپروري بر خودافشايي هيجاني، فشار مراقبتي و استرس والديني مادران كودكان اوتيسم
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مهارتهای فرزندپروری بر خودافشایی هیجانی، فشار مراقبتی و استرس والدینی مادران کودکان اتیسم بود. روش: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر طرح پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مادران دارای کودک مبتلا به اختلال طيف اتیسم شهر تبریز در سال ۱۴۰۰ بودند که به مراکز اتیسم در این شهر مراجعه کرده و دارای پروندهی پزشکی این اختلال بودند. از جامعه مورد نظر بر اساس ملاکهای تشخیصی پیشنهادی آخرین نسخهی تشخیصی آماری اختلالات روانی و به روش نمونهگیری هدفمند تعداد ۳۰ نفر انتخاب شده و در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. برای جمعآوری دادهها از مقیاس خودافشایی هیجانی اسنل، پرسشنامه استرس والدینی آبیدین، مقیاس فشار مراقبتی زاریت و همکاران استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با روش آماری تحلیل کوواریانس انجام گرفت. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که آموزش مهارتهای فرزندپروری بر خودافشایی، استرس والدینی و فشار مراقبتی تأثیر دارد و باعث افزایش خودافشایی هیجانی و کاهش استرس والدینی و فشار مراقبتی در مادران میشود. نتیجهگیری: بنابراین توجه به مهارتهای فرزندپروری نقش مهمی در بهبود مشکلات مادران دارای کودک اتیسم دارد.