تاثیر ارتباطات سیاسی بر رابطه بین استراتژی تجاری و تهاجم مالیاتی

نویسندگان

1 گروه حسابداری، واحد اسکو، دانشگاه آزاد اسلامی، اسکو، ایران.

doi
10.71600/jacgr.2025.1209573
چکیده

هدف: هدف این پژوهش بررسی نقش تعدیل‌گر ارتباطات سیاسی در رابطه میان استراتژی تجاری و تهاجم مالیاتی شرکت‌ها است. با توجه به اهمیت استراتژی‌های نوآورانه در شکل‌دهی به رفتارهای مالی و همچنین تأثیر نفوذ سیاسی در کاهش یا افزایش انگیزه‌های مالیاتی، این مطالعه تلاش دارد سازوکارهای تعاملی این دو متغیر کلیدی را در چارچوب شرکت‌های ایرانی تحلیل نماید. روش: جامعه آماری پژوهش شامل شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۲ است که با اعمال معیارهای غربالگری، ۱۲۰ شرکت به‌عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند. برای اندازه‌گیری ارتباطات سیاسی از مدل فاسیو (2006) و برای سنجش تهاجم مالیاتی از نرخ مؤثر مالیاتی نقدی استفاده شده است. آزمون فرضیه‌ها با استفاده از داده‌های ترکیبی و مدل رگرسیون پانل انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد شرکت‌هایی که استراتژی نوآورانه را دنبال می‌کنند، به‌طور معناداری تمایل بیشتری به تهاجم مالیاتی دارند. با این حال، در شرکت‌هایی که از ارتباطات سیاسی بالایی برخوردارند، شدت این رفتارها کاهش می‌یابد. به‌عبارت دیگر، ارتباطات سیاسی به‌عنوان عاملی بازدارنده در بهره‌گیری افراطی از فرصت‌های مالیاتی در شرکت‌های نوآور عمل می‌کند. نتیجه‌گیری : این پژوهش با تمرکز بر اقتصاد نهادی ایران، تصویری نو از تعامل میان نوآوری راهبردی، نفوذ سیاسی و سیاست‌های مالیاتی ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که توازن بین سرمایه سیاسی و منافع مالیاتی، نقشی کلیدی در شکل‌دهی به رفتار مالی شرکت‌ها ایفا می‌کند.